Utrechtdichter van maart: Jan van der Haar

Jan van der Haar (1960) is vertaler Italiaans, perfectionist en dichter. Hij schrijft al sinds zijn vijftiende gedichten in zijn dagboeken. “Versjes” noemt hij ze zelf; “het waren geen echte gedichten.” Uiteindelijke verbrandde hij de gedichten omdat ze volgens hem niet goed genoeg waren; een daad waar hij nu spijt van heeft. “Ik was heel kritisch, dat werkte verlammend. Daarom trad ik, ondanks de vroege start, pas laat in mijn leven naar buiten met mijn poëzie, ik vond het nooit goed genoeg.”

In 1997 schreef hij een gedicht naar aanleiding van een bijeenkomst waarbij alle aanwezigen werden uitgedaagd zelf iets te schrijven. Daar lag voor Van der Haar het keerpunt; terwijl hij de gedichten uit zijn jeugd verbrandde, durft hij ze nu te omarmen. Huiverig om zijn poëzie aan anderen te laten zien, is hij ook niet meer: Van der Haar publiceert maandelijks een nieuw gedicht op zijn website.

Van der Haar schrijft nog steeds in dagboeken, hoewel hij het 'echte' schrijfwerk achter de computer doet. Dat doet hij bij voorkeur 's nachts. Soms vertaalt hij gedichten van Michelangelo of Antjie Krog, andere keren schrijft hij eigen gedichten. Hij vindt de eerste regel het moeilijkste, daar komt de perfectionist naar boven: die eerste regel moet stáán. “De rest volgt vanzelf, bijna organisch, en als het gedicht niet afkomt, laat ik het liggen en ga ik de volgende nacht verder. Maar de eerste regel, daar vloeit alles uit voort.”

In mei komt de door Van der Haar vertaalde bundel Alibi van Elsa Morante uit en in september volgt zijn eigen bundel Echte Bloedjes. Van der Haar is over beide enthousiast, maar erkent dat hij erg uitziet naar de het moment dat zijn bundel in de winkels ligt: "Lezers kunnen mijn poëzie dan mee naar huis kunnen nemen, er als het ware mee naar bed gaan.” Poëzie begint voor Van der Haar bij hemzelf, maar uiteindelijk wil hij ermee in de wereld staan en een verbinding vormen met zijn lezer. Zijn bundel vormt de schakel tussen de dichter die 's nachts schrijft en de lezer die 's nachts leest - hoewel zijn gedichten natuurlijk ook 's ochtends of 's middags gelezen kunnen worden.

Gevraagd of de perfectionist in hem de bundel wellicht gaat verfijnen en uitstellen tot oktober of later, zegt Van der Haar resoluut 'nee'. Daarna bekent hij dat de gedichten voor de bundel al klaar zijn en hij nu acht maanden heeft om er de laatste hand aan te leggen; genoeg tijd voor zelfs de meest kritische poëet. Bovendien heeft hij geleerd dat je uiteindelijk een project moet kunnen afronden. “Je moet natuurlijk zorgvuldig keuzes maken, wikken en wegen, maar daar kun je niet eindeloos mee bezig blijven; dat schiet niet op.” Kortom, in september is zijn debuutbundel zeker te krijgen. Tot die tijd is er alvast zijn Utrechtgedicht.

Tekst: Steffie de Vaan
foto:

Lees hier het Utrechtgedicht van Jan van der Haar

 

Geplaatst door Michaël op 8 maart 2012
Username:
Password: