Utrechtdichter van januari: Wim Brands

Voetstappen in de Vogelenbuurt

Wim Brands (1959) is een drukbezet man: hij werkt als presentator bij het tv-programma 'Boeken' en het radioprogramma 'Brands met Boeken' (beiden uitgezonden door de VPRO), heeft plannen voor verscheidene korte films en heeft verschillende dichtbundels uitgebracht. Naar de meeste maatstaven is Brands zelfs een uitzonderlijk succesvol man; de schrijver, journalist en presentator zelf blijft daar echter laconiek onder. “Ik wilde van boeken mijn vak maken – het nadenken over, schrijven over en schrijven van boeken – en tegelijk mijn vrijheid behouden. Dat heeft zich op deze manier geuit.” Hij klinkt nuchter en bescheiden, maar achter deze praktische invulling gaat wel degelijk een roeping schuil.

Toen Brands zeventien was, begon hij met het schrijven van gedichten. Hij werkte op het platteland en moest iets afleveren bij een kasteel: nadat hij op de bel gedrukt had, stelde hij zich voor dat door zijn handeling het hele kasteel tot leven kwam, tapijten zich uitrolden en figuren op schilderijen zich naar voren bogen. Later verwoordde hij dit idee op papier en werd het gepubliceerd in het Hollands Maandblad. Uit de reacties die volgden werd het Brands duidelijk dat hij poëzie had geschreven. “Oh, is dát nu poëzie” herinnert Brands zijn gepassioneerde reactie. “Daar kan ik een heel leven mee bezig zijn.” Inmiddels zijn er vijfendertig jaar verstreken en heeft Brands vijf succesvolle poëziebundels op zijn naam staan, maar in de wijze waarop hij zich laat inspireren tot het schrijven van gedichten herken je de zeventienjarige terug.

Brands haalt zijn inspiratie uit de dingen die hij ziet: beelden of situaties die hem treffen, zoals een kasteel dat in één moment tot leven komt. Echter, zo zegt hij zelf, “aan inspiratie heb je geen zak, dat is niet genoeg – je moet het afmaken.” Dat afschrijven van gedichten gebeurt bij Brands niet op bierviltjes, losse papiertjes of zelfs in een notitieboekje, maar in zijn hoofd. Op ieder moment heeft Brands verschillende onafgemaakte gedichten in zijn hoofd, die hij tijdens het wandelen – vóóral tijdens het wandelen, want “kadans is belangrijk” – aanvult, herschrijft en verfijnt. Pas als het gedicht nagenoeg af is, wordt het door Brands op papier gezet om er de laatste hand aan te leggen.

Voor iemand die zoveel ideeën in zijn hoofd heeft als Brands – behalve aan zijn huidige programma's en volgende bundel werkt Brands aan een serie korte films over boeken en een boek over het Medisch Centrum van de VU – is het zaak om véél en lang te blijven wandelen. Als hij tijd heeft om dat in Utrecht te doen, geniet Brands van het historische karakter van de stad waar hij eind jaren zeventig woonde. Dus als het ritme van Brands' gedichten je eens bekend voorkomt, kan het zijn dat je het weerklinken van voetstappen in de Vogelenbuurt herkent.

(Tekst: Steffie de Vaan)

Lees hier het Utrechtgedicht van Wim Brands

Geplaatst door Michaël op 27 januari 2012
Username:
Password: