Maxim Februari

1963

Maxim Februari (Coevorden, 1963) is filosoof, schrijver en columnist. Hij groeide op in Utrecht, waar hij het Stedelijk Gymnasium bezocht. Hij studeerde kunstgeschiedenis, filosofie en rechten aan de Universiteit Utrecht en studeerde binnen zes jaar tijd binnen deze studierichtingen af. Eerder publiceerde hij onder het pseudoniem M. Februari of Marjolijn Februari, hetgeen op zijn beurt weer een pseudoniem is van Marjolein Drenth, de naam waarmee hij gedoopt is.

Februari debuteerde in 1989 met de roman 'De zonen van het uitzicht', waarvoor hij in 1990 de Multatuliprijs ontving. Zijn tweede roman 'De literaire kring' verscheen pas in 2007. Hiervoor ontving hij de Libris Literatuur Prijs. In 2008 werd zijn gehele oeuvre voor de Frans Kellendonk-prijs genomineerd.

Op 15 september 2012 berichtte NRC Handelsblad dat Februari, geboren als vrouw met de voornaam Marjolijn, voortaan onder de naam Maxim Februari zal publiceren. Hij had de krant laten weten in het voorjaar van 2012 te zijn begonnen met het gebruik van mannelijke hormonen. „Dit om lichamelijk te transformeren en vanaf nu verder te leven als man.”[4] Sinds begin 2013 staat hij in de Gemeentelijke Basis Administratie vermeld als Maximiliaan. In februari 2013 publiceerde Maxim Februari het boekje 'De maakbare man. Notities over transseksualiteit'. (bron: Wikipedia)

Vanaf 1991 is Februari redacteur van het tijdschrift Filosofie & praktijk. Tevens schrijft hij essays, columns, recensies en verhalen voor onder meer Vrij Nederland, Optima, HP/De Tijd en NRC Handelsblad.

Opnames

Nog geen opnames beschikbaar.

Bibliografie

De zonen van het uitzicht (Querido, 1989)
Quodlibet (1994)
Een pruik van paardenhaar & Over het lezen van een boek (Querido, 2000)
Park Welgelegen (Querido, 2004)
De literaire kring (Uitgeverij Prometheus, 2007)
De maakbare man (Uitgeverij Prometheus, 2013)
Ons soort mensen (Uitgeverij Prometheus, 2011)
God, een collage (Uitgeverij Prometheus, 1994 / herziene uitgave 2008)

Links