Manon Uphoff

1962

Manon Uphoff (Utrecht, 1962) is schrijfster. Ze debuteerde in in 1995 met de verhalenbundel 'Begeerte'. Haar eerste roman 'Gemis' verscheen in 1997.

Manon Uphoff groeide op in een groot gezin in de Damstraat (Lombok, Utrecht). Uphoff was het negende kind van Petrus Elizius Hendriks, 'Piet’, Uphoff en het zesde kind van Antoinette Steenwijk. De vader van Uphoff had uit zijn eerste huwelijk al vijf kinderen. Naast zijn kantoorbaan schilderde hij. Manon Uphoff is acht maanden na het overlijden van haar broer geboren, die werd overreden door een vrachtwagen. Het overlijden van haar broer had grote invloed op haar jeugd en opvoeding. Later volgden nog een broertje en zusje en bestond het gezin uit dertien kinderen. De eerste school die Uphoff bezocht was de School met den bijbel in de straat, later bezocht ze een katholieke school. Ze begon al jong met tekenen en schrijven. Horror was haar favoriete thema.

In 1974 verhuisde het gezin, waarvan de meeste kinderen inmiddels niet meer thuis woonden, naar Nieuwegein. Wegens wangedrag en spijbelen werd Uphoff van de gymnasiumafdeling van de Bonifatius college te Utrecht weggestuurd. Ook de Kunstacademie maakte ze niet af. Daarna volgde ze een aantal vakken aan de lerarenopleiding aan de Utrechtse Hogeschool en kwam vervolgens in 1987 bij de Rijks Universiteit Utrecht terecht om literatuurwetenschap te studeren. In hetzelfde jaar werd haar eerste en enige dochter geboren. De eerste jaren na de geboorte van haar dochter gaf Uphoff les aan het ROC in Utrecht. Sinds 2004 is zij redacteur bij 'De Revisor'.

Haar eerste publicatie was haar fameuze verhaal ‘Poep’, in het literaire tijdschrift 'De tweede ronde' (1994). In 1995 debuteerde ze met de verhalenbundel 'Begeerte'. Deze werd het jaar erop genomineerd voor de AKO Literatuurprijs. 'Begeerte' won, ook in 1996, de Rabobank Lenteprijs. Daarna volgde de roman 'Gemis' (1997), macaber en glashelder qua aard. Uphoff schrijft in deze roman: “Wie uit een groot gezin komt, kent de haast tijdens het opscheppen van het eten, het in elkaar verstrikt raken van lichamen en het gevecht om het woord.” Gemis kreeg een nominatie voor de Libris Literatuurprijs. Uphoff ontving in 2002 de eerste C.C.S. Croneprijs, de geldprijs van de gemeente Utrecht voor Literatuur. In 2012 won ze met haar novelle 'De ochtend valt' de Opzij literatuurprijs. Haar novelle 'De vanger' werd in 2003 verfilmd onder regie van Johan Timmers.

 

 

Fragment uit 'Koudvuur' (2005)

Sommige mensen hebben een encyclopedisch geheugen.
Die hoef je maar iets te vragen over hun geschiedenis of ze schieten rechtop, tellen af op hun vingers en geven je jaar, dag, uur, alsof ze uitkijken over het landschap van hun leven. Maar mijn geheugen is niet geordend en werkt als een van die glazen bolletjes die mijn vader vroeger meenam van zijn tochten door de buitenwereld en die je eerst moet schudden voor de sneeuw naar beneden valt.
Naar binnen kijkend door het glas is dit van alles steeds het eerste:

Het huis in de straat, in de stad. Ingeklemd tussen de andere huizen en de winkels als een wafel in een ijzer. 's Ochtends, 's avonds, altijd het huis. Links de supermarkt, de apotheek en de beddenzaak met de dikke tijken matrassen. Rechts de slagerij, de ijzerwinkel en de bakker waar de vrouwen uit de steegjes 's morgensvroeg geeuwend, met ingestorte kapels en opgezwollen voeten in roze slippers, hun brood bestellen. Aan de overkant het speelgoedwarenhuis. En de viswinkel met het viswijf, die haar blikkerende vissen bewaart tussen het puntig schaafsel in de ijston en haar witblonde haar opsteekt in een torenhoge witte rol.

Opnames

Nog geen opnames beschikbaar.

Bibliografie

Begeerte (Podium, 1995)
De lotus van Zoetermeer & andere verhalen (1995)
Gemis (Podium, 1997)
Achter het warenhuis (Fair Trade Organisatie, 1998)
De fluwelen machine (De Bezige Bij, 1998)
Hij zegt dat ik niet dansen kan (De Bezige Bij, 2003)
De vanger (De Bezige Bij, 2002)
Alle verhalen (De Bezige Bij, 2003)
De bastaard (De Bezige Bij, 2004)
Koudvuur (De Bezige Bij, 2006)
Betekenissen (Aristos, 2005)
Dit zijn mijn woorden niet (Heinen, 2008)
De spelers (De Bezige Bij, 2010)
De ochtend valt (De Bezige Bij, 2012)
De zoetheid van geweld (De Bezige Bij, 2013)
Schaduwvlammen (De Bezige Bij, 2007)
Als je me maar blijft schrijven (Podium, 2012)
De vanger / de bastaard (De Bezige Bij, 2014)
Het moet eten. ademhalen, slapen (Atlas-Contact, 2009)

Links